Showing posts with label Ryunosuke Akutagawa. Show all posts
Showing posts with label Ryunosuke Akutagawa. Show all posts

Friday, September 3, 2010

Ryunosuke Akutagawa - Kappa

Δυο απορίες γεννήθηκαν στο μυαλό μου όταν ξαναδιάβασα αυτή τη νουβέλα μετά από δεκατρία τόσα χρόνια: Α) Πώς και εκδόθηκε και στην Ελλάδα; Β) Αν την είχε γράψει κάποιος έλληνας συγγραφέας θα είχε άραγε δει ποτέ το φως της μέρας;
Θα απαντήσω στο δεύτερο ερώτημα πρώτα μ’ ένα ξερό: Όχι! Αλλά, ας προσθέσω μία ακόμη λέξη: Αποκλείεται. Όσο για την απάντηση στην πρώτη ερώτηση είναι κι αυτή απλή: εκδόθηκε στην Ελλάδα επειδή ο συγγραφέας είχε πεθάνει το 1927, οπότε τα πνευματικά δικαιώματα έχουν ήδη λήξει.
Θα με ρωτήσετε τώρα, μα τόσο κακό είναι αυτό το βιβλίο; Η αλήθεια είναι πώς όχι, δεν είναι καθόλου κακό. Είναι πολύ καλογραμμένο μάλιστα, πλούσιο σε εικόνες αποκυήματα μιας ξεχειλίζουσας φαντασίας. Τότε; Απλά είναι τόσο παράξενο βιβλίο, τόσο μικρό και αντιεμπορικό, τόσο εκτός πλαισίων και άγραφων εμπορικών κανόνων, που η έκδοσή του κάτω από διαφορετικές περιστάσεις θα αποτελούσε ένα μικρό ή μεγαλύτερο ρίσκο.
Για τι μιλά το Κάπα; Μα, για τους Κάπα φυσικά, μια φυλή πλασμάτων που ζουν στο έδαφος της Ιαπωνίας ή μάλλον κάτω από αυτό, κρυμμένοι από τους ανθρώπους, κάποιοι από τους οποίους όμως συχνά-πυκνά τους επισκέπτονται. Η κοινωνία των Κάπα είναι μια κοινωνία διαφορετική από την ανθρώπινη, η οποία ωστόσο πού και πού τη θυμίζει πολύ. Οι Κάπα είναι πλάσματα γεμάτη πάθη, χαρές, πίκρες και απογοητεύσεις ακριβώς όπως και οι άνθρωποι, αλλά να, αυτοί βλέπουν διαφορετικά τον κόσμο, μέσα από το δικό τους φακό. Αυτό ακριβώς το βλέμμα προσπαθεί να κατανοήσει ένας άνθρωπος όταν πέφτει στο βασίλειο των Κάπα. Σ’ αυτή του την προσπάθεια θα έχει αρωγό το φιλόσοφο Μαγκ, που έχει μάλιστα γράψει και ένα βιβλίο με τίτλο Τα Λόγια Του Τρελού, από το οποίο αντιγράφουμε:
Αν ζούμε τη ζωή μας με βάση τη λογική, κάποια στιγμή, αναπόφευκτα, θ’ απαρνηθούμε την ύπαρξή μας. Το γεγονός ότι ο Βολταίρος, που θεοποίησε τη λογική, τελείωσε ευτυχισμένα τη ζωή του αποδεικνύει ότι το ανθρώπινο ον δεν είναι τόσο εξελιγμένο όσο ο Κάπα.
Και σαν εξελιγμένη φυλή που είναι οι Κάπα έχουν και το δικό τους θεό, ο οποίος: «..έπλασε αυτό τον κόσμο σε μία μόνο μέρα. Παρόλο που χρησιμοποιούμε τη λέξη δέντρο στη φράση Δέντρο της Ζωής, δεν υπάρχει τίποτε που να μην μπορεί να κάνει. Όπως ήταν φυσικό, δημιούργησε και το θηλυκό του είδους Κάπα. Όταν βρήκε κάπως μονότονη την ύπαρξή της, η θηλυκή Κάπα άρχισε να ψάχνει για τον αρσενικό Κάπα. Κι ο θεός μας, που τη λυπήθηκε, πήρε το μυαλό της και έφτιαξε τον αρσενικό Κάπα. Έπειτα, αφού ευλόγησε το ζευγάρι, τους είπε: Φάτε. Ενωθείτε. Ζήστε έντονα».
Η νουβέλα αυτή αποτελεί ένα απολαυστικό ανάγνωσμα, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να σας συστήσω να την αγοράσετε αφού ίσως να μην συμπίπτει με τα γούστα σας και μετά θα έχω εγώ το... κρίμα στο λαιμό μου!

Ryunosuke Akutagawa – Rashomon and other stories

Απόλαυσα πολύ την ανάγνωση αυτού του μικρού τόμου. Ο Ριονοσούκε Ακουταγκάουα είναι ένας μάστορας της μικρής φόρμας και ένας από τους καλύτερους γιαπωνέζους συγγραφείς. Αυτή η συλλογή περιλαμβάνει έξι ιστορίες από το μακρινό παρελθόν, όπου φαντασία και πραγματικότητα πάνε χέρι χέρι. Δύο απ’ αυτές μάλιστα χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία της αριστουργηματικής ταινίας «Ρασομόν»: η ομότιτλη, αλλά και το In a Grove.
Αλλά, ας τις πάρουμε μία-μία από την αρχή:

In a Grove: Κάποιος δολοφονείται στο δάσος. Αμέσως συλλαμβάνεται κάποιος γνωστός εγκληματίας που δρα σ’ εκείνα τα μέρη, αλλά η αλήθεια δεν είναι και τόσο απλή. Η αφήγηση ξεδιπλώνεται μέσα από τις μαρτυρίες στην αστυνομία, τις απολογίες της γυναίκας του νεκρού και του υποτιθέμενου δολοφόνου, αλλά και του ίδιου του θύματος, που μας δίνει τη δική του εκδοχή μέσω ενός μέντιουμ. Η μια μαρτυρία μοιάζει να ακυρώνει την άλλη ξανά και ξανά.

Rashomon: Η μεγαλύτερη πύλη της πόλης του Κιότο έχει καταντήσει άντρο εγκλήματος, όπου συναντώνται όλοι της περιοχής οι καταραμένοι. Ανάμεσα σ’ αυτούς βρίσκεται πια και ένας υπηρέτης, τον οποίο μόλις απέλυσε το αφεντικό του. Κάθεται στο σκοτάδι και σκέφτεται ότι ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει είναι να γίνει κλέφτης. Περιφερόμενος εδώ κι εκεί συναντά μια γυναίκα που ξεριζώνει τα μαλλιά των νεκρών για να φτιάξει μ’ αυτά περούκες ώστε να εξασφαλίσει τα προς το ζην. Αυτή θα είναι το πρώτο θύμα στη νέα καριέρα του.

Yam Gruel: Η ιστορία αυτή διαδραματίζεται έντεκα αιώνες πριν. Είναι η ιστορία του Γκόι (τίτλος λόγω επαγγέλματος και όχι όνομα), που πέφτει συνεχώς θύμα διακρίσεων λόγω της εμφάνισης του, χωρίς όμως να παραπονιέται ποτέ. «Κοκκινομύτη», έτσι τον αποκαλούν, περιγελώντας τον. Κάποια μέρα ένας προύχοντας τον ακούει να λέει ότι ποτέ δεν έχει αρκετές λιχουδιές για να φάει και τον προσκαλεί να τον συνοδεύσει σ’ ένα μακρινό ταξίδι. Στη διάρκειά του συμβαίνουν κάποια απροσδόκητα περιστατικά και μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους ο Γκόι δεν έχει πια και τόση όρεξη να φάει, αφού αν το κάνει πάει να πει ότι δεν έχει πια κάτι άλλο να στοχεύει.

The Martyr: Όπως διαβάζουμε αυτή η ιστορία είναι βασισμένη σ’ ένα παλιό μύθο. Ένα ορφανό παιδί υιοθετείται από τους ιησουίτες μοναχούς του Ναγκασάκι, οι οποίοι του δίνουν το όνομα Λορέντζο. Ο καλύτερός του φίλος είναι ο μοναχός Συμεών, στη σκιά του οποίου ουσιαστικά μεγαλώνει. Και μεγαλώνει υπέροχα. Γίνεται ένας όμορφος άντρας, τον οποίο βάζει στο μάτι μια πλούσια νέα της περιοχής. Εκείνος ωστόσο δεν ανταποκρίνεται στο φλερτ της. Μέχρι που μια μέρα τον κατηγορεί ότι την άφησε έγκυο. Εκείνος αρνείται πεισματικά να παραδεχτεί την ενοχή του, αλλά το κακό έχει ήδη γίνει. Τον διώχνουν από το μοναστήρι, ο Συμεών τον χτυπάει, κι εκείνος μη έχοντας άλλη επιλογή γίνεται ζητιάνος. Τα μυστικά μένουν κρυμμένα μέχρι που κάποια μέρα μια μεγάλη πυρκαγιά ξεσπάει στην πόλη. Τότε ο Λορέντζο σώζει την κόρη της κατηγόρου του από σίγουρο θάνατο και η αλήθεια βγαίνει στο φως. Μια αλήθεια ασυνήθιστη.

Kesa and Morito: Οι μονόλογοι δύο εραστών που συμφωνούν να σκοτώσουν τον άντρα της γυναίκας. Το τέλος μένει ανοικτό, αν και το υποψήφιο θύμα τους φαίνεται να έχει πάρει την υπόθεση στα χέρια του, αυτοκτονώντας.

The Dragon: Ένας άρχοντας των παλιών καιρών καλεί τους υποταχτικούς του να του αφηγηθούν μύθους και ιστορίες για να καταγράψει, αφού αδυνατεί να γράψει κάτι δικό του. Κάποιος από αυτούς του λέει την ιστορία του Χανάζο, του Μεγαλομύτη, ενός μοναχού που έφτιαξε για πλάκα μια πινακίδα που έλεγε ότι στις 3 του Μάρτη ένας δράκος θα αναδυθεί από τα νερά της λίμνης της περιοχής τους. Η φήμη θα εξαπλωθεί γρήγορα σε ολόκληρη την πόλη, αλλά και σε διπλανές επαρχίες και την προκαθορισμένη μέρα πλήθος κόσμου θα καταφθάσει εκεί για να παραβρεθεί στο μεγάλο γεγονός. Και ο δράκος δε θα τους απογοητεύσει.

Ένα μικρός τόμος, πλούσιος σε εικόνες, σκέψεις, ψήγματα αληθινής ζωής και περίσσευμα φαντασίας.